Het verhaal van een recept: erwtjes op tajinewijze met wortelen, abrikoos en bieslook
Tijdens de vakanties bij haar grootouders voelde Karine zich een klein meisje in de tuin van Alice. De bloemperken waren doordrenkt van de poëzie van een goede geest, die de gedaante had aangenomen van haar grootvader. Overal veranderde de magie van de lente dit mooie huis, midden in de natuur. Het kind dwaalde nu eens tussen kruipende borders, dan weer tussen lange stengels met mooie bloemen, waarvan de kleuren haar zintuigen wekten.
Die ochtend trof ze haar grootvader al druk bezig in de moestuin. Met één wenkbrauw opgetrokken als een vraagteken vertrouwde hij haar toe wat hem dwarszat: de egel die in de tuin woonde, was verdwenen!
Karine ging op zoek naar het kleine zoogdier. Waar ze langskwam, leek alles tot leven te komen: de wortelgroenten, de ronde groenten, de vergeten groenten, selderij, snijbiet, asperges…
Ze inspecteerde de rijen sla en de bosjes prei… Bij de gedachte aan de teleurstelling van haar grootmoeder als de egel vermist zou blijven, besloot ze haar ter troost een handvol jonge groene peulen met doperwtjes te geven, en plukte die snel.
De boomgaard grensde aan de tuin en lag in het verlengde van de moestuin. In de veronderstelling dat het dier onder de dode bladeren van de bomen een schuilplaats had gevonden, liep Karine de pruimenbomen, de perzikbomen en de kersenbomen langs, ging achter de perenbomen en de notenbomen kijken, tussen de appelbomen en de kweeperenbomen, de mispels en de hazelaars, de amandelbomen en de vijgenbomen. Maar de egel bleef onvindbaar. Doelloos stak ze haar handen uit om een abrikoos te plukken, aan een bloeiende tak.
Toen kreeg ze een ingeving: ze was vergeten de tuinkruiden te inspecteren! Ze liep dus terug naar het perk. En daar… ontdekte ze… de egel, nonchalant in slaap midden in het kruidenvak!
Op hetzelfde moment riep haar grootmoeder voor het ontbijt. Karine dacht aan de warme boterhammen die op haar wachtten… Toen ze de keuken binnenkwam, legde ze haar trofee van de dag op tafel: de abrikoos en de doperwten. Haar grootvader kwam van zijn kant binnen met kruiden. Hij sloot “de zaak van de egel” af met de woorden: oma gaat een lekkere stoofpot van doperwten met kruiden uit de tuin maken.
Jaren later wilde Karine dit verhaal het einde geven dat het verdiende, namelijk de abrikozen aan het recept toevoegen, met het voorgevoel dat de zoetheid van de doperwt prachtig zou samengaan met die van de abrikoos. Vandaag belichaamt de stoofpot, geïnspireerd op haar jeugdherinneringen, het leven in een natuur die even gul is als het hart van grootouders…
